środa, 30 czerwca 2021

[488] ‘’Na zawsze” – Karolina Winiarska

 


Miałam małą przerwę w czytaniu, która miała związek z całkowitym brakiem czasu. Zdarzyło mi się ostatnio również trafić na dość sporo słabych książek i to mnie mocno zahamowało. Na szczęście ponownie wsiąkam w ten świat i zaczynam od nadrabiania powieści polskich autorek! Brakowało mi książek sielankowych, mocno uczuciowych i pomysłowych. Powoli odkrywam kolejne perełki.

Zanim przejdę do opisu książki, to muszę przyznać, że mocno zamieszałam i przeczytałam drugą część serii bez znajomości pierwszej, którą oczywiście mam na półce. Muszę jednak przyznać, że do samego końca nie miałam świadomości swojego błędu. To już jest jedną z większych zalet, ale oczywiście chętnie poznam historię Olgi oraz Michała, bo na pewno będzie emocjonalna i piękna.

Olga jest zagubiona i przygnębiona swoimi problemami. Postanawia wyruszyć w daleką podróż, aby spróbować odnaleźć siebie i dawno utracone szczęście. W trakcie swojej przygody poznaje nowych ludzi, a także rozlicza się z przeszłością. Do domu wraca z nową energią i motywacją do poukładania swojego życia. Ma również ze sobą nowych i wiernych przyjaciół.

niedziela, 27 czerwca 2021

[487] ,,Bezbożnik. Przeciw władzy religii” – Piotr Szumlewicz

 


Swoich poglądów religijnych raczej nie wypowiadam na głos, robię to chyba głównie dlatego, że każdy ma prawo wierzyć dokładnie w to, co chce. Jednocześnie nie ukrywam szczególnie swojego zdania, gdy dochodzi do dyskusji, ale nie lubię brać udziału w różnego rodzaju kłótniach. Religia jest dla mnie czymś wręcz metafizycznym, nie znam namacalnych dowód na istnienie różnych bogów, a ja jestem zdecydowanie osobą posługującą się w kłótniach faktami sprawdzalnymi.

Początkowo nie byłam zainteresowana książką ,,Bezbożnik”, bo przestraszyła mnie jej okładka, naprawdę. Odniosłam wtedy wrażenie, że to pozycja typowo religijna, ale nie mogłam wybić jej sobie z głowy. Sprawdziłam opis i już wiedziałam, że to książka idealna dla mnie! Uwielbiam kontrowersje, ale też chętnie poznaje różne punkty widzenia, bo interesują mnie społeczne reakcje i nastroje.

Autor porusza wiele tematów, ale jest to książeczka, czyli jej objętość jest niewielka. Konkretne tematy są potraktowane dość ogólnie, jednak to wizja dość refleksyjna oraz filozoficzna. Treści te nie są trudne, całość jest napisana raczej bardzo luźno, w sposób przemyślany i na pewno ciekawy. Osobiście czytałam tę pozycję z ogromnym zaangażowaniem!

sobota, 19 czerwca 2021

[486] ‘’Koniec świata. Krótki przewodnik po tym, co nas czeka” – Bryan Walsh

 


Tytuł tej książki chyba już sugeruje, co pojawi się w jej wnętrzu. Trochę obawiałam się, że będzie to taki przewodnik po scenariuszach oderwanych od rzeczywistości. Na szczęście autor wykazał się sporym profesjonalizmem i podjął tematykę ważną oraz uświadamiającą. Uwielbiam tego typu pozycje, ponieważ obrazują mi cząstkę świata, którą niby znam, ale nie mam pojęcia o jej funkcji czy zagrożeń z jej strony. Zdaję sobie sprawę, co powodują stykające się płyty tektoniczne, jednak nigdy nie zastanawiałam się nad naprawdę długofalowymi skutkami kataklizmu, który jest ich wynikiem.

Dla mnie książka ta składa się właściwie z dwóch części. Jedna z nich bardzo mi się spodobała, ponieważ dotyczyła siły natury oraz działalności ludzkiej. Ta druga ukazywała kwestie stosunkowo… nierealne. Najpierw skupię się na zaletach, a później wyróżnię wady.

Książka ta dobitnie uświadamia, że światu najbardziej zagraża natura, której nie da się od tak powstrzymać. Dobrym przykładem są opisane asteroidy obserwowane przez badaczy, którzy przewidują, a właściwie obliczają, kiedy mogą uderzyć w ziemię. Opracowywane są również metody umożliwiające zmienienie toru lotu, co stanowiłoby ratunek dla świata. Tak samo jest z trzęsieniami ziemi, można zauważyć oznaki zbliżającego się kataklizmu, przesiedlić zagrożonych ludzi, ale nie da się zatrzymać siły natury.

czwartek, 17 czerwca 2021

[485] ‘’Co wolisz? Świetna zabawa dla całej rodziny. 200 pobudzających wyobraźnię pytań, szalonych wyborów i przekomicznych sytuacji” – Riddleland, ilustracje: Anna Alduz

 


Uwielbiam książki, które mogą angażować więcej niż jedną osobę. W latach mojej młodości raczej nie było takich książeczek, przynajmniej ja nie miałam okazji ich posiadać. Teraz chętnie przy tego typu pozycjach spędzam wolny czas z kuzynką i to lepsze wyjście niż spędzanie godzin przed ekranem telewizora lub komputera. Na szczęście mam kogoś, kto podziela moją wizję odrywania się od wyrobów nowoczesności, a jest to jedenastoletnia dziewczyna!

Cieszę się, że książeczka ta jest mała, rozmiaru A5, czyli standardowego zeszytu. Jest również lekka, nie ma zbyt wielu stron, a więc bez problemu można zabrać ją właściwie wszędzie – na spotkania z przyjaciółmi czy na wizyty rodzinne, na których jest sporo dzieci pozbawionych zajęcia i znudzonych rozmowami z ciotkami i wujkami.

Muszę przyznać, że w grze uczestniczyć mogą przeróżne osoby. Na początku pojawia się kilka informacji typowo organizacyjnych czy propozycji poprowadzenia rozgrywki. Mi jednak wydaję się, że każdy może zdecydować samodzielnie, jak chce bawić się z tą książeczką. Jest ona na tyle prosto skonstruowana, że nawet ciekawie jest stworzyć własną wersje dla urozmaicenia. Dzięki temu dłużej będzie można czerpać przyjemność z tej pozycji.

środa, 16 czerwca 2021

[484] ‘’Czy to puszcza bąki?” – Nick Caruso, Dani Rabaiotti, ilustracje: Alex G. Griffiths

 


Do tej książki przekonał mnie już jej tytuł i zabawna okładka. Lubię niestandardowe pozycje, więc bez wahania podjęłam się jej recenzji, chociaż jest to książeczka zdecydowanie dla młodszych niż ja. Jednak w swoim bliskim otoczeniu mam osoby, które na pewno będą zachwyconymi drugimi użytkownikami. Bez wahania przekaże im tę pozycję, ponieważ jest warta uwagi, co oczywiście zostanie wyjaśnione jeszcze poniżej.

Już wspomniałam, że sama okładka jest zachęcająca i nawet jej kolory są przyjemne, chociaż ich połączenie jest stosunkowo niestandardowe (przynajmniej dla mnie). Sam format tej pozycji jest dość spory, a to sprawia, że jej wnętrze prezentuje się doskonale, tekst nie jest zbity, ilustracje są duże i wszystko na nich dokładnie widać. Zaletą są również śliskie strony, ponieważ na nich zawsze grafiki wyglądają żywiej.

Na samym początku pojawiają się grafiki obrazujące wszystkie zwierzęta, które znajdują się w książce. Tak więc przed poznaniem całości młoda osoba może samodzielnie zgadywać, które z nich puszczają bąki. Odpowiedzi oczywiście znajdują się w książce, ale taka zabawa w zgadywanki pobudza wyobraźnię i jest bardzo ciekawa.

niedziela, 6 czerwca 2021

[483] ‘’Żądanie miłości” – Kirsten Ashley

 


Miałam okazję czytać już książki tej autorki i chociaż nie były wyjątkowe, to podobały mi się. Nie miałam w związku z nimi żadnych niemiłych wspomnień, więc uznałam, że z chęcią przeczytam kolejną powieść od tej pisarki. Chciałam po prostu sięgnąć po jakiś lekki romans, które najlepiej czyta mi się, gdy jestem w pracy. Jednocześnie takie lektury ściśle wiążą się moją pracą licencjacką, więc tym bardziej staram się poznać temat wszechstronnie.

Josephine nie ma swojego miejsca na ziemi, ponieważ jej praca wymaga ciągłych podróży. Uwielbia swoje zajęcie, ale gdy dziedziczy po babci wspaniały dom oraz spory majątek, zaczyna czuć, że właśnie tam chce zamieszkać na stałe. Jednak jej ukochana babcia w ostatniej woli przekazała ją tajemniczemu mężczyźnie z trójką dzieci i klubem go-go. Czy ta dwójka ma szansę na porozumienie się i spełnienie życzenia babci?

Aż nie wiem, od czego zacząć tę recenzję, bo książka ta wzbudziła we mnie tyle emocji, że ciężko będzie mi to poskładać w jedną całość. Niestety większość moich spostrzeżeń będzie miała wydźwięk negatywny… Po pierwsze, jak można zapisać wnuczkę w testamencie mężczyźnie, którego nie zna? I to dosłownie przekazać ją komuś! To nawet nie był najgorszy absurd, później było ich jeszcze więcej.

środa, 2 czerwca 2021

[482] "Ten, którego pragnę" - Kennedy Fox

 

Już bardzo dawno nie czytałam książki, w której bohaterami są lekarze. Obecnie literatura kobieca została zdominowana przez gangsterów i milionerów, dlatego kiedy zobaczyłam książkę Kennedy Fox – „Ten, którego pragnę” – pomyślałam, że będzie to miła odmiana. Jakie wywarła na mnie wrażenie?

Evana nigdy nie pociągała praca na rodzinnym ranczu. Wolał zostać lekarzem i pomagać ludziom. Ciężko pracował na swoją pozycję i teraz cieszy się szacunkiem wśród pacjentów oraz kolegów po fachu. Rodzina Emily natomiast przepełniona jest światowej sławy specjalistami. Kobieta, chcąc uciec z cienia swojego ojca i nazwiska, postanawia rozpocząć karierę w mieście, gdzie nikt jej nie zna. Losy bohaterów krzyżują się na weselu brata Evana. To miała być tylko jednorazowa przygoda, jednak wkrótce okazało się, że mężczyzna ma być przez jakiś czas szefem Emily w szpitalu, w którym ta podjęła właśnie pracę. Nie będzie to jednak miła współpraca. Bell nie zapamiętała bowiem imienia swojego kochanka i podczas rozmowy z przyjaciółką wywnioskowała, że jej partner na jedną noc to żonaty drużba pana młodego. By odegrać się na niewiernym mężu, postanawia zabrać mu ciuchy, co postawiła nocującego w pensjonacie Evana w dość kłopotliwej sytuacji.

Bardzo podobał mi się klimat powieści Fox. Rodzina i przyjaciele Evana wprowadzili do niej mnóstwo ciepła i życzliwości. Nie tylko Emily, ale także czytelnicy, mogą poczuć się wśród nich jak u siebie. Uwielbiam, kiedy w książkach tworzy się taką rodzinną aurę, którą wbrew pozorom wcale nie jest tak łatwo uzyskać. Na szczęście autorka świetnie sobie z tym poradziła, dzięki czemu okazała się wiarygodna i realna, a nie sztuczna, co niestety często się zdarza. Z drugiej strony mamy rodzinę Emily pozbawioną swoistego uroku. Na szczęście pisarka nie poszła w skrajności i nie stworzyła w kontraście zupełnie dysfunkcyjnej jednostki społecznej. Dziewczyna wychowała się wśród ludzi, którzy starali się dać z siebie jak najwięcej, niestety życiowe wypadki i decyzje nie zawsze pozwalały stworzyć im dom pełen ciepła i miłości. Podobało mi się takie zestawienie i cieszę się, że autorka w obu przypadkach zachowała umiar.

Główni bohaterowie okazali się bardzo ciekawymi i sympatycznymi osobistościami. Oboje niemal od razu polubiłam, bo cechowali się inteligencją, uporem i ambicją, czyli tym co bardzo cenię nie tylko w postaciach literackich, ale także w prawdziwych osobach. Co więcej ich relacja należała do bardzo dobrze poprowadzonych. Oboje w naturalny sposób stworzyli więź, która w odpowiednim tempie ewoluowała i przerodziła się w głębokie uczucie. Nie tworzyli też sztucznych problemów, ale starali się razem stawić czoło przeciwnościom losu, co także bardzo mi się podobało.

Jeśli chodzi o samą fabułę, to w moim odczuciu była strasznie nierówna. Raz akcja pędziła i zaskakiwała, by po chwili gwałtownie wyhamować. Momentami nie działo się nic ciekawego, przez co bardzo często traciłam zainteresowanie książką. Innym razem nie mogłam się od niej oderwać, bo ciekawiło mnie, co jeszcze spotka bohaterów. Trochę mnie to irytowało, szczególnie pod koniec, kiedy naprawdę niewiele się działo, by dopiero finalnie dostarczyć czytelnikowi mocnych wrażeń.

„Ten, którego pragnę” to historia dobra na kilka letnich wieczorów, jednak nie jest to coś, co zapamiętam na długo. Jest to raczej lektura na rozluźnienie, niewymagająca zaangażowania z naszej strony. Mimo wszystko cieszę się, że poznałam historię Emily i Evana, dzięki której poczułam niesamowite rodzinne ciepło.

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Muza.

Sara 





wtorek, 1 czerwca 2021

[481] ‘’Powiedz, że zostaniesz” – Beata Majewska

 


Miałam okazję czytać serię ,,Zapomnij, że istniałem” w całości. Chcę poświęcić kilka zdań na podsumowanie, ponieważ książki te wzbudzały we mnie różne emocje. Autorka poruszyła chyba wszystkie możliwe tematy, ale wydaje mi się, że nie przesadziła. Każda z części serii nawiązuje do innych bohaterów, więc istniało tutaj spore pole do popisu. Nie wszystkie powieści podobały mi się tak samo, ale ogólnie pozytywnie oceniam tę serię, jako całość, ponieważ autorka stawiając ostatnią kropkę wyjaśniła wszystkie wątki i odniosła się do losu każdego bohatera.

Brunon zaczyna układać sobie nowe życie ze zmienionym nazwiskiem i w innym państwie. Musi definitywnie zapomnieć o swojej wielkiej miłości i pogodzić się ze swoją samotnością. Na szczęście do jego codzienności wkracza tajemnicza Naira. Autorka wprowadza do tej powieści również postać Katariny, siostry Nikity. Czy ona również odnajdzie miłość i zapewniającą szczęśliwe zakończenie?

Na początku muszę wyjaśnić, że książka ta jest swego rodzaju dodatkiem do trylogii. Dzięki temu nie jestem zdenerwowana faktem nieco opowieściowej formie tej pozycji. W środku znajdują się po prostu dwie książki/opowiadania – zależy od osobistej oceny. Autorka miała fenomenalny pomysł i na pewno pozycja ta zadowoli wszystkich fanów wyżej już wspomnianej serii.